Sztuczna inteligencja w kosmosie: Rozwiązania AMD bazą dla kosmicznej AI

Mark Papermaster, dyrektor technologiczny AMD, przedstawił wizję rozwoju zaawansowanych systemów obliczeniowych w przestrzeni pozaziemskiej, które przekształcają satelity z biernych przekaźników w samodzielne jednostki decyzyjne. Nowoczesne rozwiązania technologiczne mają umożliwić budowę ogromnych instalacji obliczeniowych na orbicie, wykorzystujących bezpośredni dostęp do energii słonecznej.
Wyzwania pracy w ekstremalnym środowisku krawędziowym
Przestrzeń kosmiczna stanowi najbardziej wymagające otoczenie dla systemów przetwarzania danych, charakteryzując się surowymi ograniczeniami energetycznymi oraz trudnościami w odprowadzaniu ciepła. W takich warunkach lokalna sztuczna inteligencja staje się niezbędnym narzędziem, a nie tylko technologicznym dodatkiem. Zastosowanie inteligentnych algorytmów bezpośrednio na pokładzie statków pozwala na natychmiastowe filtrowanie zebranych informacji, co jest kluczowe przy ograniczonej przepustowości łączy z Ziemią. Przykładowo, systemy te potrafią samodzielnie odrzucić bezużyteczne zdjęcia przedstawiające jedynie chmury, skupiając zasoby na wykrywaniu realnych zagrożeń, takich jak wczesne sygnatury pożarów lasów.
Budowa centrów danych bezpośrednio na orbicie
Dalsza perspektywa rozwoju zakłada powstanie masowych instalacji obliczeniowych umieszczonych na orbicie okołoziemskiej. Jednym z najtrudniejszych problemów inżynieryjnych pozostaje tu termika, ponieważ w próżni kosmicznej nie ma powietrza, które mogłoby przejąć ciepło z układów scalonych. Nadmiar energii cieplnej musi być oddawany za pomocą specjalnych promienników, co sprawia, że parametr wydajności obliczeniowej w stosunku do każdego zużytego wata staje się najważniejszym wymogiem projektowym. Zamiast pojedynczych, gigantycznych konstrukcji, AMD przewiduje budowę modułowych jednostek, które można łatwo wymieniać lub skalować, co upodabnia ich obsługę bardziej do zarządzania flotą pojazdów niż do tradycyjnych misji kosmicznych.
Doświadczenie z misji marsjańskich fundamentem przyszłości
AMD wykorzystuje swoje wieloletnie doświadczenie ze współpracy przy łazikach marsjańskich NASA oraz misji Artemis II, dostarczając elastyczne układy adaptacyjne oraz procesory o wysokiej niezawodności. Kluczowym elementem tej architektury jest otwartość ekosystemu, w tym stosu oprogramowania AMD ROCm, co pozwala uniknąć zamkniętych rozwiązań i ułatwia współpracę wielu dostawców w ramach skomplikowanych projektów. Mark Papermaster tak komentuje te przemiany:
„Swoją karierę zawodową zaczynałem przy programie wahadłowców kosmicznych w IBM i sądziłem, że całe moje życie zawodowe będzie związane z kosmosem. Z czasem moje zainteresowania skierowały się jednak ku systemom obliczeniowym i technologiom, które umożliwiają powszechny dostęp do mocy obliczeniowej. Dziś te dwa obszary ponownie się spotykają – w postaci sztucznej inteligencji w kosmosie”.






















