NASA przenosi archiwa danych o Ziemi do chmury

NASA rozpoczęła szeroko zakrojoną migrację archiwów danych naukowych o Ziemi do środowiska chmurowego. Projekt obejmuje wszystkie serwisy programu Earth Science Data Systems i ma zostać zakończony do końca 2026 r. Celem jest skalowalność, redukcja kosztów oraz szybszy dostęp do mocy obliczeniowej.

Chmura jako odpowiedź na nadmiar danych

Za zarządzanie danymi odpowiada Earth Observing System Data and Information System, kluczowa infrastruktura agencji działająca nieprzerwanie od 1994 r. System gromadzi informacje z satelitów, samolotów badawczych oraz pomiarów naziemnych, a następnie udostępnia je użytkownikom na całym świecie w modelu otwartym. Według zapowiedzi NASA migracja obejmie wszystkie serwisy danych nauk o Ziemi i będzie kontynuowana do końca 2026 r.

Impulsem do zmian są nowe misje obserwacyjne generujące bardzo duże wolumeny informacji. Wśród nich znajdują się Surface Water and Ocean Topography oraz wspólna misja radarowa NASA i Indian Space Research Organisation oparta na technologii SAR. Agencja podkreśla, że tradycyjna infrastruktura przestaje spełniać zadania pod względem kosztów i elastyczności, a chmura zapewnia skalowalność niezbędną do obsługi kolejnych generacji instrumentów.

Earthdata Cloud i rola centrów archiwizacji

Środowisko Earthdata Cloud funkcjonuje od 2019 r. i już dziś hostuje kluczowe usługi, takie jak Common Metadata Repository czy Earthdata Search. Teraz do chmury mają trafić także rozproszone centra archiwów, czyli Distributed Active Archive Centers. NASA zapowiada, że DAACs zachowają swoją rolę jako główne punkty dostępu do zasobów EOSDIS i nadal będą świadczyć wsparcie merytoryczne dla użytkowników.

Agencja szacuje, że do 2030 r. objętość danych w archiwum przekroczy 320 petabajtów. Dla porównania obecnie zasoby EOSDIS to około 59 petabajtów. Przeniesienie archiwów do chmury ma umieścić dane bliżej mocy obliczeniowej, co przełoży się na szybszą analizę i możliwość uruchamiania bardziej zaawansowanych modeli. NASA podkreśla, że chodzi o stworzenie warunków do efektywniejszych badań klimatu, hydrologii czy zmian użytkowania gruntów.

Partnerzy technologiczni i perspektywa AI

Choć system opiera się na chmurze komercyjnej, NASA działa w modelu partnerskim, a agencja posiada umowy Space Act Agreements z Amazon Web Services, Google Cloud oraz Microsoft. Z komunikatów wynika, że dane archiwalne mają trafić głównie do środowiska AWS. Równolegle NASA rozważa kolejne porozumienia, między innymi z Esri, IBM czy Nvidią, analizując możliwości wykorzystania sztucznej inteligencji do przyspieszenia badań i automatyzacji analiz.

Migracja EOSDIS do chmury to jeden z najbardziej znaczących projektów modernizacyjnych w historii amerykańskiej agencji kosmicznej. Z punktu widzenia nauki oznacza on łatwiejszy dostęp do ogromnych zbiorów danych i nowe narzędzia analityczne. Dla rynku chmurowego to natomiast kolejny sygnał, że nawet najbardziej krytyczne systemy badawcze przechodzą do modeli opartych na usługach komercyjnych.