Claude Mythos łamie szyfry. AI podważyła bezpieczeństwo postkwantowego standardu NIST

Anthropic zaprezentowało wyniki badań modelu Claude Mythos Preview, który wykazał zdolność do samodzielnego odkrywania luk matematycznych w zaawansowanych algorytmach szyfrujących. System nie tylko przyspieszył ataki na znane standardy, ale również podważył bezpieczeństwo schematu HAWK, rozważanego przez amerykański instytut NIST jako standard postkwantowy.

Skuteczny atak na kryptografię postkwantową

Claude Mythos zidentyfikował nieznaną wcześniej symetrię matematyczną w strukturze algorytmu HAWK, który bierze udział w trwającym od dekady procesie wyłaniania nowej generacji podpisów cyfrowych odpornych na komputery kwantowe. Odkrycie to pozwoliło na zredukowanie siły klucza o połowę, co w praktyce obniżyło koszt operacyjny ataku z poziomu 2 do potęgi 64 do zaledwie 2 do potęgi 38 operacji. Co istotne, proces ten zajął modelowi zaledwie 60 godzin pracy pod nadzorem badacza, który nie posiadał eksperckiej wiedzy w dziedzinie kryptografii opartej na sieciach matematycznych. Całkowity koszt wykorzystania zasobów obliczeniowych w tym przypadku zamknął się w kwocie około 100 tysięcy dolarów.

Szybsze łamanie standardów AES i LEA

Poza sukcesem w obszarze zabezpieczeń postkwantowych, model opracował nowatorską technikę o nazwie Möbius Bridge, służącą do analizy algorytmu AES. Dzięki niej możliwe stało się przeprowadzenie ataku na siedmiorundową wersję tego szyfru od 200 do 800 razy szybciej niż za pomocą dotychczas znanych metod. Chociaż pełna, dziesięciorundowa wersja AES-128 stosowana powszechnie w systemach produkcyjnych pozostaje bezpieczna, osiągnięcie to demonstruje potencjał sztucznej inteligencji w optymalizacji złożonych procesów matematycznych. Dodatkowo model zdołał odzyskać klucz dla 13-rundowego szyfru LEA w czasie krótszym niż godzina na zwykłym komputerze stacjonarnym, co stanowi ogromny skok wydajnościowy w porównaniu do wcześniejszych publikacji naukowych.

Wyzwania dla weryfikacji i przyszłość badań

Działanie systemu opierało się na współpracy wielu agentów cyfrowych, którzy wymieniali się wnioskami i wspólnie sprawdzali poprawność hipotez przed ich ostatecznym przedstawieniem. Anthropic zwraca uwagę na fakt, że o ile opracowanie nowej luki zajęło modelowi tydzień, o tyle ludzki zespół badawczy potrzebował aż miesiąca na potwierdzenie trafności tych spostrzeżeń i przygotowanie publikacji naukowej. Firma przewiduje, że w najbliższym czasie to nie brak pomysłów, lecz szybkość ich weryfikacji przez człowieka stanie się głównym ograniczeniem w rozwoju światowej kryptografii. Jak zauważają eksperci, modele językowe przestały jedynie wykrywać błędy w implementacji kodu, a zaczęły znajdować fundamentalne wady w samej matematyce algorytmów.